Παραθέτουμε αυτούσια την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του κορυφαίου Έλληνα Ποδηλάτη Λουκά Καταπόδη του Σωματείου μας Α.Ο. Πήγασος Κυψέλης, που δόθηκε στον Ραδιοφωνικό Σταθμό «Σπορ 24 Ράδιο (Radio) Πάτρας, 104,1» της Πάτρας, δύο μέρες μετά τον νέο συνεχόμενο θρίαμβό του της πρωτιάς του και στον εφετινό ποδηλατικό «Σπορ του Καναδά» της 6/10/2018 και μάλιστα με νέο ρεκόρ χρόνου.
Δημοσιογράφος: Πέρυσι που είχα πάει για 4 – 5μέρες διακοπές στα Κύθηρα με ένα άλλο φιλικό ζευγάρι, ξεκίνησα από ’δω μέχρι τη Σπάρτη, μας βγήκε η πίστη να φθάσουμε στη Σπάρτη, δηλαδή ειδικά μετά τη Τρίπολη, πολύς δρόμος, μετά να πας και μέχρι το Γύθειο, πολλά χιλιόμετρα. Σκεφθείτε να κάνεις και τη διαδρομή Αθήνα – Σπάρτη αλλά όχι με αυτοκίνητο, με ποδήλατο τη συγκεκριμένη διαδρομή. Το θέμα μας 30ή Σπαρτακιάδα, 257 – 260 χιλιόμετρα χοντρικά. Υπάρχει ένας άνθρωπος που κάνει κάθε χρόνο αυτή τη διαδρομή και πάντα κερδίζει. Θα μας τα πει ο ίδιος. Καλημερίζω στη τηλεφωνική μας γραμμή τον Λουκά Καταπόδη. Λουκά, καλημέρα.
Λουκάς Καταπόδης: Καλημέρα σας, τι κάνετε;
Δημοσιογράφος: Θα αφήσεις κανέναν άλλο να κερδίσει στη Σπαρτακιάδα, κατ’ αρχήν; Άσε και κανα’ άλλον να κερδίσει.
Λουκάς Καταπόδης: Τα τελευταία 5 χρόνια που τρέχω στη Σπαρτακιάδα, τρέχω κατόπιν πρόσκλησης που μου κάνει η διοργανώτρια Αρχή και το εντάσσω μέσα στη προετοιμασία που ήδη κάνω για τη νέα χρονιά, γιατί εμένα στόχος, που τελειώνει στα τέλη Αυγούστου, είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Οπότε είμαι σε μια καλή φυσική κατάσταση ένα (1) μήνα μετά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που τρέχω.
Δημοσιογράφος: Δηλαδή για σένα η Σπαρτακιάδα είναι μια έναρξη προετοιμασίας;
Λουκάς Καταπόδης: Ναι είναι, υπολογίζω ότι τη βγάζω με ανάδρομες καιρικές συνθήκες 7,5 με 8 ώρες το πολύ, οπότε φέτος, στην επετειακή διοργάνωση 30 χρόνων της Σπαρτακιάδας, που ήταν καλές καιρικές συνθήκες, σκέφθηκα να κάνω νέο ρεκόρ διαδρομής, που είχα από πριν τέσσερα (4) χρόνια με 7 ώρες 59΄.
Δημοσιογράφος: Δηλαδή έκανες φέτος 8 ώρες και 20΄;
Λουκάς Καταπόδης: Φέτος έκανα 7 ώρες και 54΄. Βγήκε η μέση ταχύτητα ειδικά στη Κόρινθο και μετά περίπου 35 χιλιόμετρα ανά ώρα.
Δημοσιογράφος: Αυτό ήθελα να σε ρωτήσω, για να καταλαβαίνει κι ένας άσχετος, να λες κάποιες χρηστικές πληροφορίες. Ο μέσος όρος είναι στη διαδρομή Αθήνα – Σπάρτη, που έχει απόσταση 257 χιλιόμετρα;
Λουκάς Καταπόδης: Ναι, 257 χιλιόμετρα. Μέχρι τη Κόρινθο πηγαίνουμε όλοι μαζί οι αθλητές με ένα συγκεκριμένο ρυθμό, είμαστε 40 αθλητές, όλοι μαζί και μετά τη Κόρινθο δίνεται το ελεύθερο του αγώνα.
Δημοσιογράφος: Από την Εθνική Οδό πηγαίνετε;
Λουκάς Καταπόδης: Στην αρχή από την Εθνική Οδό και μετά από την Επαρχιακή Οδό, ανεβαίνοντας τον Αχλαδόκαμπο κλπ. Λοιπόν, από την Επαρχιακή αυτή Οδό δίνεται το ελεύθερο μετά τη Κόρινθο, στο οποίο είναι αυτό το διάστημα 4,5 ώρες, αυτό έχει καταγραφεί και από το STRAVA, το σύστημα το δορυφορικό, που καταγράφει τους χρόνους σ’ όλο τον κόσμο. Είναι ο γρηγορότερος χρόνος. Ήταν 36 χιλιόμετρα μέση ωριαία ταχύτητα.
Δημοσιογράφος: Δηλαδή εκεί ο μέσος όρος ταχύτητας είναι 35 χιλιόμετρα από την Κόρινθο μέχρι τη Σπάρτη;
Λουκάς Καταπόδης: 36 χιλιόμετρα ανά ώρα έκανα εγώ φέτος. Συνήθως κάνω από 33, 34, 35. Στην ουσία τα τελευταία 150 χιλιόμετρα από τους Μύλους και μετά έκανα μόνος μου τη διαδρομή και τερμάτισα μόνος μου.
Δημοσιογράφος: Δηλαδή τερμάτισες και μόνος σου; Άφησες αρκετά πίσω σου τους άλλους;
Λουκάς Καταπόδης: Ναι, τερμάτισα μόνος μου. Μετά από 9΄ έφθασαν οι άλλοι δύο (2) αθλητές που έτρεχαν με την Εθνική Ομάδα και μετά από 20΄ ήλθαν οι επόμενοι (υπόλοιποι) αθλητές.
Δημοσιογράφος: Λουκά, πες μας σε γενικές γραμμές τη διαδρομή που ακολουθείτε, για να καταλαβαίνει και ο κόσμος, δηλαδή από τη Κόρινθο και μετά.
Λουκάς Καταπόδης: Από τη Κόρινθο βγαίνουμε στη παλιά Εθνική Οδό προς το Άργος, περνάμε το Άργος, μετά κατευθυνόμαστε προς τους Μύλους, που είναι στους πρόποδες του Αχλαδόκαμπου, μετά ανεβαίνουμε, περνάμε τον Αχλαδόκαμπο μέχρι την ευθεία 100 μέτρα, που ανεβαίνει και μετά κατηφορίζει προς Τρίπολη και μετά από Τρίπολη ελάχιστα 300 μέτρα και από Τρίπολη πάλι από την παλιά Εθνική Οδό συνεχίζουμε προς τη Σπάρτη τα τελευταία 60 χιλιόμετρα, που είναι πολύ δύσκολα κι αυτά. Υπάρχουν πολλές δυσκολίες, είναι μικτή διαδρομή, είναι ανηφορική διαδρομή στη Κερασιά, είναι και αντίθετος ο άνεμος σ’ αυτό το σημείο.
Δημοσιογράφος: Να υποθέσω ότι το πιο δύσκολο σημείο είναι στον Αχλαδόκαμπο;
Λουκάς Καταπόδης: Θεωρώ ότι είναι στη Κερασιά . Η ανηφόρα του Αχλαδόκαμπου είναι μεγαλύτερη και πιο δύσκολη ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, αλλά επειδή είναι σχετικά πιο νωρίς και είναι πιο ξεκούραστος ο οργανισμός, όλα είναι πιο καλά, αλλά όταν πάμε στη Τρίπολη, όσοι δεν έχουν κάνει καλή διαχείριση της τροφοδοσίας τους, ηλεκτρολύτες και ενεργειακά προϊόντα που μπορούν να φάνε, μπανάνες πρώτα κ.α., εκεί παθαίνουν black out, δηλαδή σκορπίζουνε. Τα τελευταία 60 χιλιόμετρα είναι τα πιο αιματηρά χιλιόμετρα της Σπαρτακιάδας, διότι ο οργανισμός έχει εξαντληθεί, έχουν περάσει ήδη 5 ώρες, έχει εξαντλήσει όλα τα αποθέματά του.
Δημοσιογράφος: Στη προετοιμασία, τις δύο (2) προηγούμενες μέρες, έχεις κάποια συγκεκριμένη διατροφή, κάποια συγκεκριμένη προπόνηση στο πρόγραμμα;
Λουκάς Καταπόδης: Το μυστικό είναι να κάνεις μια ισορροπημένη διατροφή καθ’ όλη τη διάρκεια των εβδομάδων, το τελευταίο μήνα. Το να στερείσαι, όπως έκαναν οι παλιοί ή αν κάνεις υπερφόρτωση υδατάνθρακα, ζυμαρικά, άμυλο τις τελευταίες μέρες, είναι λάθος για μένα, διότι ο οργανισμός δεν προλαβαίνει ν’ αφομοιώσει αυτές τις τροφές. Εγώ πρόσθετα προσέχω πάρα πολύ κατ’ αρχήν τις προπονήσεις, να μπορώ να μεταβολίζω περισσότερο καλά το λίπος, γι’ αυτό κάνω ένα συγκεκριμένο ρυθμό σε προπονήσεις, προκειμένου να βγάλω τέτοια απόσταση μετά. Διότι ο σκοπός είναι να μεταβολίζουμε το λίπος σε ενέργεια και όχι τον υδατάνθρακα, τον οποιο τον χρησιμοποιουμε σε πιο δύσκολα σημεία, γιατι μεταβολίζεται πιο γρήγορα. Οπότε πιστεύω ότι για να κάνει ο αθλητής κάτι τέτοιο, πρέπει να έχει μια ισορροπημένη διατροφή με αρκετά γεύματα ανά 2 – 3 ώρες την ημέρα, χωρίς να στερείται τον υδατάνθρακα, να μπορεί να είναι ξεκούραστος ο οργανισμός. Και όταν φθάνεις στη 2η εβδομάδα, δεν πρέπει να κάνεις πολλές προπονήσεις, δεν πρέπει να ξοδεύεσαι σε ενέργεια, πρέπει να κάνεις μικρές προπονησούλες, να είναι ξεκούραστος ο οργανισμός και γεμάτος ενέργεια.
Δημοσιογράφος: Καλά, εσύ είσαι και 48 χρονών. Πως αντέχεις και κάνεις τόσα χιλιόμετρα; Και βγαίνεις και 1ος και τρέχεις και κάνεις; που φαντάζομαι ότι η ηλικία παίζει κάποιο ρόλο στη ποδηλασία, αλλά σ’ εσένα δεν φαίνεται να παίζει ρόλο. Δεν είσαι στα 25, 28, 30.
Λουκάς Καταπόδης: Παίζει ρόλο, απλά επειδή είμαι και προπονητής και έχω τελειώσει και τη Γυμναστική Ακαδημία και έχω μεγάλη εμπειρία στο άθλημα αυτό από 16 χρονών, που έτρεχα αρκετά χρόνια στην Εθνική Ομάδα, με πάνω από 500 συμμετοχές στο αγώνισμα της Αντοχής, που είναι το καθ’ αυτό αγώνισμα της Ποδηλασίας, που ενδείκνυται και για μεγάλες ηλικίες. Αφού πρόσφατα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Επαγγελματιών κέρδισε ένας Ισπανός, ο Αλεχάντρο Βαλβέρδε που είναι 38 ετών, διότι το αγώνισμα της Αντοχής, χρειάζεται ωριμότητα στο σώμα και στη σκέψη. Ωριμότητα στο σώμα, γιατί είναι τακτική, όχι μόνο οι δυνάμεις, είναι πως θα πλασαριστείς και κυρίως πως θα διαχειριστείς τις δυνάμεις σου, που σημαίνει ότι πρέπει να ξέρεις πολύ καλά τον εαυτό σου, το πόσο πολύ καταναλώνεσαι, που θα δώσεις περισσότερη ενέργεια και που θα ανακάμψεις την ενέργειά σου. Τα πάντα είναι ενέργεια, οπότε αυτό βοηθάει τον αθλητή. Δεν είναι ένα αγώνισμα sprint, που μετά από ορισμένη διάρκεια λόγω βιολογικών συνθηκών, μειώνεται η ενέργεια. Αλλά απ’ την άλλη, ως προπονητής έχω αναπτύξει τέτοιες συνθήκες προπόνησης, που συντηρούν την ικανότητα μου ακόμη και σ’ αυτή την ηλικία. Απλά απαιτούνται άλλα μοτίβα προπόνησης ώστε η ικανότητα οξυγόνου και δύναμης να μειωθουν οσον τον δυνατον λιγοτερο λόγω ηλικίας.
Δημοσιογράφος: Λουκά, έχεις προπονητή ή εσύ είσαι προπονητής;
Λουκάς Καταπόδης: Εγώ είμαι ο προπονητής του Λουκά Καταπόδη. Εγώ τα σχεδιάζω όλα.
Δημοσιογράφος: Εδώ στη Πάτρα που μένεις, με αφορμή αυτά που λέγαμε για υδατάνθρακες, που τρως συνήθως;
Λουκάς Καταπόδης: Τρώω, έχω ένα πολύ καλό φίλο, εκτίμησα τη μαγειρική του, είναι το express service, στη Γούναρη. Αυτός ο άνθρωπος φτιάχνει πάρα πολύ ωραία φαγητά, ο κ. Μιλτιάδης, είναι πολύ καλός μάγειρας, δεν υπάρχει κάτι παλιό στη κουζίνα του ή κάτι από τις προηγούμενες μέρες, όλα τα υλικά του, τα φέρνει όσο γίνεται καλύτερα από την αγορά, τα μαγειρεύει, έχουμε γίνει και φίλοι. Έχω πάει σε διάφορα εστιατόρια της Πάτρας, αλλά εκτίμησα τη μαγειρική του και τη ποιότητα της μαγειρικής του και γι’ αυτό πηγαίνω συνέχεια εκεί τα τελευταία χρόνια. Του έχω αφιερώσει και κανα-δυό αγώνες και ο άνθρωπος από την πλευρά του με βοηθάει κι εμένα, όσο του επιτρέπεται.
Δημοσιογράφος: Όταν λέει ένας επαγγελματίας, να λες εσύ ότι τρως εκεί σωστά και υγιεινά, νομίζω ότι δεν χρειάζεται ν’ αμφισβητηθεί.
Λουκάς Καταπόδης: Δεν το λέω, στη πραγματικότητα αυτό το πράγμα, πραγματικά το αξίζει. Πολλές φορές πηγαίνω και παίρνω και έξτρα φαγητό για τα σπίτι, για ταξίδι που έχω, με βολεύει και το ωράριό του, γιατί βγάζει φαγητό από τις 11.30΄ π.μ. και όταν έχω δύσκολες προπονήσεις, πάω και τρώω νωρίς, να φεύγω, όταν έχω 7 ώρες προπονήσεις να κάνω το απόγευμα.
Δημοσιογράφος: Παραγγέλνεις κάτι συγκεκριμένο από το μενού που σερβίρει;
Λουκάς Καταπόδης: Ξέρει ότι το αγαπημένο μου είναι τα γιουβαρλάκια, έχω αδυναμία στους λαχανοντολμάδες και στα γιουβαρλάκια.
Δημοσιογράφος: Ν’ ακούει ο κόσμος τώρα από ένα πρωταθλητή ποδηλασίας, ότι τρως λαχανοντολμάδες και γιουβαρλάκια, τα λέει ο Λουκάς Καταπόδης.
Λουκάς Καταπόδης: Ναι, γιατί έχουν όλα τα θρεπτικά συστατικά, έχουν και ρύζι και κιμά μοσχαρίσιο, έχουν υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, βιταμίνες πολλές, οπότε είναι πλήρες γεύμα.
Δημοσιογράφος: Όταν επιστρέφεις μετά από τις προπονήσεις κι αγώνες, να υποθέσω ότι ξέρει ο Μιλτιάδης περίπου πόσο χρειάζεσαι και ετοιμάζει διπλές και τριπλές μερίδες;
Λουκάς Καταπόδης: Ναι, μου ετοιμάζει διπλές μερίδες, κανονικά. Πριν δύο (2) χρόνια είχα έλθει 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αυστραλίας, στο τελικό, στο Περθ (Perth). Η μεγαλύτερη διάκρισή μου στην Ελληνική Ποδηλασία. Όταν επέστρεψα από κει, επειδή ήξερε ότι θα’ χω ταλαιπωρηθεί πολύ, μου έβαλε τριπλή μερίδα.
Δημοσιογράφος: Μάλιστα, το κλείσαμε αυτό το θέμα. Εστιατόριο express στη Πάτρα. Εγώ λέω το Νο 1 εστιατόριο στη Πάτρα, να τρώει ο κόσμος υγιεινά και καλά σαν στο σπίτι του.
Λουκάς Καταπόδης: Έχει και πολύ λογικές τιμές του.
Δημοσιογράφος: Όταν μαγειρεύει ένα εστιατόριο τόσο καλά και υγιεινά, δεν χρειάζεται να μαγειρέψει κάποιος στο σπίτι του. Αποφεύγεις έτσι τα έξοδα, αν υπολογίσεις και τα έξοδα, ν’ αγοράσεις τα υλικά, είναι προτιμότερο να το πάρεις έτοιμο.
Λουκάς Καταπόδης: Απ’ ότι θυμάμαι και όλη η ομάδα του Απόλλωνα στο μπάσκετ εκεί πηγαίνει και τρώει.
Δημοσιογράφος: Ναι, ναι, εκεί και οι αθλητές και όλος ο κόσμος, φοιτητές. Πόσες ώρες κάνεις προπόνηση την ημέρα;
Λουκάς Καταπόδης: Το χειμώνα τώρα από 5 ως 8 ώρες κατά μέσο όρο την ημέρα. Περιλαμβάνει προπονήσεις μεγάλων αποστάσεων, 2 – 3 φορές την εβδομάδα, μπορεί να κάνω από 200 χιλιόμετρα μέχρι 250 χιλιόμετρα.
Δημοσιογράφος: Δηλαδή μέχρι που φτάνεις με το ποδήλατο;
Λουκάς Καταπόδης: Μια χαρακτηριστική διαδρομή είναι από Πάτρα προς Ακράτα, ανέβηκα από πίσω εκεί, προς Ζαρούχλα, βγήκα Περιστέρα, ανέβηκα όλο το χιονοδρομικό του Χελμού από πίσω, πήγα στα Καλάβρυτα και μετά γύρισα στο σπίτι μου. Συνήθως περνάω 2 – 3 νομούς, όταν κάνω προπόνηση, με λίγα λόγια.
Δημοσιογράφος: Και αυτό το κάνεις χαλαρά; αυτή είναι η προπόνηση;
Λουκάς Καταπόδης: Το κάνω σε ρυθμό αντοχής, για να μάθει ο οργανισμός μου να καίει αποτελεσματικά τις ενεργειακές αποθήκες του λίπους.
Δημοσιογράφος: Αυτή τη διαδρομή, πόσες ώρες τη κάνεις;
Λουκάς Καταπόδης: Περίπου σε 8 ώρες τη κάνω, άρα είναι μεγάλη, έχει 4.400 υψομετρικά.
Δημοσιογράφος: Εκτός από τη προπόνηση που έχει ποδήλατο, κάνεις άλλου είδους προπόνηση;
Λουκάς Καταπόδης: Κάνω και γυμναστήριο, κάνω συγκεκριμένες ασκήσεις, κάνω core training, πλειομετρία, δηλαδή είναι ασκήσεις που γυμνάζομαι με το βάρος του σώματος και με κάποια αλτηράκια. Δεν μπαίνω σε μηχανήματα. Κάνω ασκήσεις, εξειδικευμένες , οι οποίες δίνουν την αίσθηση της δύναμης χωρίς να παίρνω μυϊκό όγκο και βάρος.
Δημοσιογράφος: Εσύ χρειάζεσαι περισσότερο αερόβια;
Λουκάς Καταπόδης: Ως επί το πλείστον, το άθλημα της ποδηλασίας είναι αερόβιο. Βεβαίως τρέχω όλα τα αγωνίσματα ποδηλασίας στο Δρόμο και Εθνικούς αγώνες σιρκουΐ, που έχουν πολλή ταχύτητα, χρονόμετρα, που έχουν ταχύτητα και δύναμη και τα αντοχής που είναι τα βασικά αγωνίσματα, που τα συνδυάζουν όλα αυτά. Δημοσιογράφος: Λουκά, με ρωτάει ένας φίλος, γιατί, ενώ η καταγωγή σου είναι από τη Λευκάδα, γιατί δεν είσαι σε κάποιο σωματείο της Πάτρας, αλλά ανήκεις στο Πήγασο Κυψέλης;
Λουκάς Καταπόδης: Γιατί όλοι οι αθλητές ανήκουν εκεί που έχουν καλύτερη υποστήριξη, όλοι έχουν κάποια σχέση με κάποιους. Εγώ, επειδή ήμουν και πολλά χρόνια στην Αθήνα, ήθελα ν’ αναπτύξω κάποια σχέση, λόγω Εθνικής ομάδας, γι’ αυτό έγινε αυτό. Ανήκω στο Πήγασο Κυψέλης, έχω παραμείνει, εκτιμώ τη συνεργασία τους, με βοηθούν οι άνθρωποι. Δεν παίζει ρόλο σε ποιο Σύλλογο ανήκεις. Μπορεί ένας αθλητής να είναι από την Καλαμάτα και ν’ ανήκει στον Ποδηλατικο ομιλο της Πάτρας.
Δημοσιογράφος: Λουκά μου το ξέρω, συμβαίνει και σε άλλα σπορ, στη Κολύμβηση και στο Στίβο.
Λουκάς Καταπόδης: Σημασία έχει πως γίνεται σωστά η δουλειά σου, αν είσαι άνετα, καλά, αν ενδιαφέρεται ο Σύλλογος για σένα και όλα τα σχετικά.
Δημοσιογράφος: Από οικονομικής πλευράς, μας λες λίγο τι γίνεται; Διάβασα ότι είχες πάει το καλοκαίρι και στις αρχές Σεπτεμβρίου σε δύο μεγάλες διοργανώσεις στην Ιταλία, Τρεντίνο και Βαρέζε. Αυτά τα έξοδα υπάρχουν κάποιοι χορηγοί που τα καλύπτουν ή τα βάζεις εσύ;
Λουκάς Καταπόδης: Το άθλημα της ποδηλασίας είναι πολύ δαπανηρό. Το κάθε ποδήλατο, που τρέχουμε, κοστίζει 15.000 €. Τα έξοδα, το σέρβις, τα ποδήλατα. Για να πάρεις δύο (2) λάστιχα με μέση τιμή κοστίζουν 50 € το ένα, υπάρχουν και με 200 € λάστιχα. Τα λάστιχα είναι όπως στη φόρμουλα 1 ή στο μότο GP, μπορείς να σκοτωθείς, αν δεν είναι σταθερό και ν’ αντέχει το ποδήλατο. Γιατί κατεβαίνουμε με ταχύτητες 100 χιλιόμετρα την ώρα κλπ.
Δημοσιογράφος: Τα έξοδα αυτά, τα καλύπτουν χορηγοί;
Λουκάς Καταπόδης: Ναι, εγώ τουλάχιστον νοιώθω τυχερός σ’ αυτό το κομμάτι. Ίσως είναι και η νοοτροπία που δουλεύω, ή η εμπειρία τόσα χρόνια, η αναγνώριση κι όλα αυτά κι έχω χορηγούς σταθερούς. Δηλαδή η PPG HELLAS της οποιας το αντικειμενο δεν εχει σχέση με τη ποδηλασία αλλα με ναυτιλιακά χρώματα, βαφες αυτοκινήτων φανοποιεΐα κλπ. Έχω άλλο χορηγό για τα συμπληρώματα διατροφής, έχω άλλο χορηγό για τα ποδήλατα κι όλο τον εξοπλισμό, δηλαδή όλα αυτά δεν τα πληρώνω, ταξίδια, ποδήλατα, σέρβις, έχω και το express για το φαγητό.
Δημοσιογράφος: που είναι ο χορηγός του φαγητού.
Λουκάς Καταπόδης: Βασικά, όλοι αυτοί οι χορηγοί έχουν την καλή διάθεση να το κάνουν και με αγαπάνε. Δηλαδή αυτό είναι το θέμα.
Δημοσιογράφος: Είναι ένα άθλημα που είναι πιο πολύ προσωπικό σπορ, δεν είναι θεαματικό άθλημα. Πρέπει να υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης, κατανόησης, αγάπης ανάμεσα στο χορηγό και τον αθλητή. Έτσι δεν είναι;
Λουκάς Καταπόδης: Ακόμη και στον αθλητικό ρουχισμό, που έχω τη ΖΑΕS από τη Γαλλία, που την έχει στην Ελλάδα ως αντιπρόσωπος ο Αναστάσιος Τζερμπίδης, δηλαδή όταν ένα φορμάκι αέρος, που τρέχω, κοστίζει 600 €.
Δημοσιογράφος: 600 €;
Λουκάς Καταπόδης: Ναι, είναι πανάκριβα όλα αυτά. Ματώνουν οι γονείς για τα παιδιά τους από τη στιγμή που εξελίσσονται στην ποδηλασία και δεν το κάνουν απλά για χόμπυ, αλλά Δημοσιογράφος: Εσύ είσαι ο Λουκάς Καταπόδης, έχεις φθάσει σ’ ένα σημείο, έχεις χορηγούς, που σε ακολουθούν, σε υποστηρίζουν. Τα νέα παιδιά που ξεκινούν τη ποδηλασία τώρα, δεν έχουν χορηγούς, χορηγοί είναι οι γονείς τους, ο παππούς και η γιαγιά.
Λουκάς Καταπόδης: Εμένα μ’ ενδιαφέρει, το όνειρό μου είναι να φτιάξω μια Ακαδημία Ποδηλασίας στη Πάτρα, να τα βοηθήσω να μάθουν σωστά το άθλημα της Ποδηλασίας σε σύγχρονες εγκαταστάσεις με όλα τα σχετικά.
Δημοσιογράφος: Έχεις κάτι κατά νου, έχεις ξεκινήσει;
Λουκάς Καταπόδης: Το έχω κατά νου, είναι στο στάδιο της σκέψης μου, διότι θέλει ένα χώρο ευρύτερο, που να μπορεί να κάνει το παιδάκι σ’ ένα κλειστό χώρο Ποδηλασία, που να είναι διαμορφωμένος σαν Πίστα ΒΜΧ. Και θέλω να βοηθήσω τόσο πολύ το άθλημα της Ποδηλασίας, που σκεφτόμουν να δεχομαι παιδάκια από 3 ετών, να τα μαθαίνω εγώ ποδήλατο, όπως άμαθα στη κόρη μου, με το first bike. Από 2 χρονών έμαθε αμέσως την ισορροπία της.
Δημοσιογράφος: Σαν ιδέα ακούγεται εξαιρετική.
Λουκάς Καταπόδης: Απλά αυτό που κολλάει; Κολλάει στο γεγονός ότι, να, μου λέει ένας γονιός «έχω το παιδί μου, τώρα πάει τετάρτη Δημοτικού, θέλω να το πάω να μάθει Ποδηλασία, αλλά στοιχίζει και δεν μπορούμε να το καλύψουμε. Θα πρέπει να του πάρουμε ποδήλατο, ρούχα και τώρα με τις δύσκολες αυτές συνθήκες….». Εγώ λοιπόν θέλω να τα βοηθήσω, θέλω να κάνω ένα χώρο, να βοηθήσω αυτά τα παιδιά με ένα πολύ μικρό ποσό. Θέλω να βρω χορηγούς που να μου χορηγούν ένα βασικό εξοπλισμό, όπως ποδηλατάκια, που να μη χρειάζεται να τ’ αγοράσουν, σε πρώτη φάση, ώστε να διευκολυνθούν οι γονείς και να μπορούν ν’ αφιερωθούν σ’ αυτό το άθλημα. Ν’ αποκτήσει άλλες βάσεις και να’ ναι σ’ ασφαλή χώρο και να μπορεί να γυμνάζεται και να μάθει τη ποδηλασία και στο σώμα και στο πνεύμα και στη ψυχή. Διότι αυτό που λείπει από τους καινούργιους αθλητές είναι το γνήσιο κίνητρο. Το γνησιο κίνητρο που έχει μεταβληθεί, σε υλιστικο κίνητρο οπως στο τι ποδήλατο θα καβαλήσουν, αν θα είναι ακριβό, αν είναι καλές οι ρόδες τους, αν θα δώσουν μια συνέντευξη, σε ποιο περιοδικό θα φιγουράρουν και να τους δουν οι φίλοι τους και το ποστάρουν στο facebook και ούτω καθ’ εξής. Δηλαδή μαθαίνουν τα παιδιά ν’ αγωνίζονται γι’ αυτούς τους ψεύτικους σκοπούς και δεν γνωρίζουν. Εγώ, όταν ξεκίνησα, ήμουν τυχερός, διότι η Ποδηλασία σ’ εκείνη τη περίοδο ειχε αξίες και εζησα γεγονότα μαζί με μεγάλους αθλητές, όπως τον Κανέλλο Κανελλόπουλο από την Πάτρα. Αγωνιζόμασταν για την Ελλάδα και δουλεύαμε ομαδικά. Εγώ ήμουν στην Εθνική Ομάδα και ήταν τιμή μου και ένοιωθα μεγάλο δέος που αγωνιζόμουν με τέτοιους μεγάλους αθλητές. Δηλαδή μεταμορφωνόμουν. Είχαμε φτιάξει πρότυπα, ιδανικά, σεβόμασταν τους μεγάλους αθλητές και θέλαμε να τους μοιάσουμε. Τώρα αυτά έχουν χαθεί. ΄Εχουνε χαθεί, δεν ξέρω, μέσα από την εμπορευματοποίηση.
Δημοσιογράφος: Διαβάζω, Λουκά μου, δήλωση στη ΕΡΤ Τρίπολης, δική σου, όταν προφανώς είσαι στον τερματισμό, αντικρύζεις τον Ταΰγετο, την ευθεία του δρόμου που οδηγεί στο άγαλμα του Λεωνίδα, τον κόσμο που σ’ ενθαρρύνει και σε χειροκροτεί, τότε δεν υπολογίζεις κούραση και άλλα τέτοια. Και από αυτό, βλέπω, καταλαβαίνω και μάλλον εισπράττω αυτό που λες ότι το λέει και η ψυχούλα σου. Δηλαδή ότι δεν είναι ότι, τώρα θα μου πει κάποιος, ότι είσαι 48 χρονών, να πας, αλλά πολύ φοβάμαι ότι έχεις δίκαιο ότι σε κάποιους άλλους συναθλητές σου, ότι το βασικό τους είναι πως θα πάνε σ’ έναν αγώνα και θα ποστάρουν τη φωτογραφία στο facebook και πόσα like θα είναι από κάτω από τη φωτογραφία, αλλά έτσι δεν γίνεται δουλειά. Να είναι και αυτό το κίνητρο, ρε παιδί μου, αλλά πρέπει να είναι το δέκατο κίνητρο, όχι το πρώτο ή το δεύτερο.
Λουκάς Καταπόδης: Πρέπει να μάθουν οι αθλητές ν’ αγωνίζονται με αυτογνωσία. Με σκέψη. Πρέπει να μάθουν να σκέφτονται. Και κάποια στιγμή που είχα ιδρύσει μια Ακαδημία στην Αθήνα, είχα πολλά παιδάκια και τα έμαθα να σκέφτονται. Δηλαδή δεν τα εκπαίδευσα στο να έχουν δύναμη και ταχύτητα. Αυτό ήταν το δεύτερο μέρος. Όταν είναι σε ηλικία 8 και 9 χρονών, τα μαθαίνεις να σκέφτονται πάνω στο ποδήλατο και να αποκτούν κίνητρα και αξίες. Να έχουν καθαρή συνείδηση, να μάθουν την ιστορία μας.
Να μάθουν την ιστορία του Πολιτισμού μας και την Ιστορία του Αθλητισμού μας. Μόνο έτσι θα συνδέσει ο αθλητής κίνητρα και θα σεβαστεί και την οικογένειά του, τους φίλους του και τον κόπο του και θα κάνει συνειδητά αυτό που πρέπει, σωστά. Τώρα βιάζονται όλοι να βγάλουν πρωταθλητές. Έχουν τα παιδάκια, η Ελληνική Ομοσπονδία Ποδηλασίας και η Πανελλήνια Ημέρα Νεολαίας γι’ αυτές τις ηλικίες τις μικρές και τους πιέζουν τόσο πολύ για προπονήσεις, 7 – 8 χρονών, να φέρουν αποτελέσματα και λένε: «να, βγήκε πρωταθλητής», που αυτό είναι μια Πανελλήνια Ημέρα Νεολαίας, δηλαδή μια γιορτινή εκδήλωση για τα παιδάκια αυτά, και τους λένε «να, βγήκε ο δικός μου πρωταθλητής». Και, όταν πάνε στους Εφήβους, άντε το πολύ να πάνε 18 χρονών, τα έχουν παρατήσει, μετά τα έχουν διαλύσει τα παιδάκια.
Δημοσιογράφος: Λουκά μου, τα λες πολύ ωραία, εύστοχα, αλλά δεν ξέρω πόσοι σε ακούνε, πόσοι έχουν ανοιχτά αυτιά για να σε ακούσουν.
Λουκάς Καταπόδης: Αυτό το παιδάκι τώρα, που τα παρατάει 18 χρονών, τι άλλο θα παρατήσει στη ζωή του; που θα πάει στο Πανεπιστήμιο, που θα πάει στο Στρατό, πως θα αντιμετωπίσει καταστάσεις; Όταν το αποθαρρύνεις σ’ αυτή την ηλικία, χωρίς να μάθει πράγματα και να κτίσει τις απόψεις του και τη προσωπικότητά του στο κάτω κάτω. Αυτά λοιπόν δεν τα βλέπουν. Τους ενδιαφέρει, κατά κύριο λόγο… Δεν στιγματίζω κανέναν, αλλά αυτό που θα έκανα, θα ήταν πράγματι να φτιάξω μια τέτοια Ακαδημία και τα παιδάκια να τα βλέπεις αργότερα «παιχταράδες» όχι μόνο στο άθλημά τους, αλλά και στη ζωή τους. Να «πιάνουν» τη ζωή από τα μαλλιά. Και ξέρετε κάτι, ένας ποδηλάτης, αυτό το έχω πει πολλές φορές σε συνεντεύξεις, ο τρόπος που συμπεριφέρεται μέσα σ’ έναν αγώνα Ποδηλασίας, είναι και ο τρόπος που συμπεριφέρεται και στη ζωή του. Γιατί το αγώνισμα Ποδηλασίας χρειάζεται αντοχή, δύναμη, υπομονή, εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, διαχείριση του εαυτού σου σε περίπτωση κρίσης στη διάρκεια του αγώνα. Χρειάζεται τεχνικές ικανότητες, όπως ένας οδηγός moto GP να στρίβει, να μη φοβάται, να πλασαρίζεται, κι εκεί που θα πονάει και δυσκολεύεται, να μπορεί να πάρει τη σωστή απόφαση, να επιχειρήσει και να μην ηττοπαθήσει. Πολλοί μεγάλοι διεθνείς αθλητές ηττοπαθούν, επειδή φοβούνται στο τέλος να επιτεθούν, φοβούνται ότι θα τους προδώσει το σώμα τους και πάνε εκ του ασφαλούς σ’ έναν αγώνα, μέχρι εκεί που νομίζουν ότι είναι άνετοι και χάνουν την ουσία. Δεν μάχονται τα λιοντάρια κι ας αποτύχουν. Δηλαδή εγώ, ας πούμε, έμπαινα μπροστά και λέω ή θα κερδίσω ή θα τελειώσω, θυμάμαι πιτσιρίκος. Δεν θα τους αφήσω έτσι. Τις περισσότερες φορές βέβαια «έφαγα και τα μούτρα μου». Αλλά έτσι έμαθα και τον εαυτό μου, πώς να το διαχειρίζομαι.
Δημοσιογράφος: Λουκά, είχα πραγματικά καιρό ν’ ακούσω έναν αθλητή να μιλάει έτσι. Νομίζω, καταλαβαίνει κι ο κόσμος που μας ακούει τώρα, ότι είσαι παραπάνω από ένας αθλητής. Ένας αθλητής δεν είναι μόνο καβαλάω ένα ποδήλατο ή παίζω ποδόσφαιρο, ή να κάνω κολύμπι ή κάνω στίβο, είναι κι άλλα πράγματα. Κι εσύ το έχεις δει πολύ πιο σφαιρικά. Και νομίζω ότι αυτά που είπες είναι μαθήματα πραγματικά ζωής και είναι το πώς πρέπει να οδηγεί κάποιους ο αθλητισμός.
Λουκάς Καταπόδης: Να πω και κάτι άλλο, ένα τελευταίο, ειδικά για τους νέους αθλητές, που είναι χρήσιμο, με παραδείγματα. Λοιπόν, όταν γνώρισα τον χορηγό μου, τον Νίκο Γεωργίου, προεδρο της PPG HELLAS, μου γεννήθηκαν οι ελπίδες στο οτι θα καταφέρω να συμμετάσχω στον Τελικο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στην Αυστραλία το 2016. Το ταξίδι της Αυστραλίας ήταν μεγάλο και πολύ δαπανηρό ταξίδι. Τελικά, οι αποφάσεις της χρηματοδοτησης πάρθηκαν την τελευταία στιγμή. Γυμναζόμουν δηλαδή για ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα όλο το καλοκαίρι με τον καύσωνα, χωρίς να ξέρω, αν θα πάω εκεί κάτω. Εκεί ήταν χειμώνας. Δηλαδή εγώ έφυγα με 38ο – 40ο C, έφυγα μόνος μου με τα ποδήλατά μου, πήγα σ’ ένα άγνωστο μέρος και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν ότι «δεν θα γυρίσεις πίσω, αν δεν φέρεις ένα μετάλλιο. Δεν πας στην Αυστραλία, για να κάνεις μια καλή εμφάνιση, πας για να γυρίσεις με μετάλλιο». Το λέω αυτό και συγκινούμαι. Γιατί θέλω να πω, πως πρέπει να δουλεύει το μυαλό…Λοιπόν, πήγα εκεί πέρα, δεν είχα συνοδό, δεν είχα τίποτα. Ξεκίνησα έναν αγώνα, τα έκανα όλα μόνος μου, ποδήλατα έφτιαχνα μόνος μου, έψαχνα να πάρω τους αριθμούς, τις Γραμματείες, να δηλώσω συμμετοχές, να πάω να δω τις διαδρομές, έμπαινα σε τραίναν με το ποδήλατο για να φτάσω στις αντιστοιχες περιοχές, ξύπναγα στις 6.00΄ π.μ. και έφτανα στις 6.00΄μ.μ. στο ξενοδοχείο, έμενα σ’ ένα «κουτί» σ’ έναν ουρανοξύστη, ένα δωματιάκι μακρόστενο χωρίς να έχω κανένα, να πω μια κουβέντα. Ακόμη και η Ελληνική Κοινότητα εκεί δεν ήρθε να με συναντήσει, τους έστειλα τόσα e-mails και δεν ήρθαν! Παρά μόνο ένας Έλληνας είδε ένα μήνυμά μου δύο μέρες πριν φύγω. Λοιπόν, πόσο χρειάζεται ένας αθλητής για να μην λυγίσει; Εκεί πέρα;
Δημοσιογράφος: Μάλιστα, αυτά είναι μαθήματα ζωής.
Λουκάς Καταπόδης: Και έτρεξα έναν αγώνα λοιπόν, 160 χιλιομέτρων, ανάμεσα σε υπερομάδες, οργανωμένες, που είχαν από 10 αθλητές η καθεμία στο roster τους κι εγώ ήμουν ένας αθλητής από την Ελλάδα και έπρεπε να αντιμετωπίσω όλη τη στρατηγική και την τεχνική αυτών των ομάδων. Και κατάφερα τέλος πάντων να βγω 3ος με δύο (2) παγούρια νερό, γιατί δεν είχα ένα άτομο να μου δώσει μια υδροδοσία και με 5 – 6 ενεργειακά τζελάκια στη τσέπη μου. Και έχασα το χρυσό μετάλλιο μόνο και μόνο γιατί δεν είχα ενέργεια, από έλλειψη ενέργειας, είχα αφυδατωθεί. Και όταν με τίμησε η Ελληνική Ομοσπονδία Ποδηλασίας για την θέση μου αυτή και με ρώτησε σχετικα με την νικη αυτήν, τους είπα ότι ο αθλητής, οι νέοι αθλητές πρέπει να μάθουν ν’ αγωνίζονται με την ψυχή τους, όπως κάνουν οι περισσότεροι, με την Ελληνική ψυχή, με την καρδιά τους, αλλά αυτή την Ελληνική ψυχή, αυτην την Ελληνική καρδιά πρέπει να την συνδυάσουν με το πνεύμα τους και το πνεύμα είναι αυτό που θα οδηγήσει τη ψυχή και το σώμα…Γιατί τι εννοώ με τη ψυχή και το πνεύμα; Το πνεύμα είναι αυτό που πάνω στον αγώνα θα σε φωτίσει να κάνεις τη σωστή επιλογή, ανάμεσα σε εκατομμύρια επιλογές που μπορείς ν’ αποφασίσεις. Είναι αυτό που εκεί που θα είσαι εσύ στα δύσκολα και στη κρίση και στο πόνο, που θα σου κρατήσει την αυτοπεποίθησή σου ζωντανή, να μην υποκύψεις. Είναι αυτό που σε οδηγεί να προνοείς και προγνωρίζεις καταστάσεις που θα συμβούν μέσα στο πελοτόν που είσαι, είναι το πνεύμα, που μπορείς και καθορίζεις και βλέπεις πως μπορεί να εξελιχθεί ο αγώνας. Σε αυτά πρέπει ν’ ασκηθεί το μυαλό μαζί με την παλληκαριά τη ψυχική, που λέμε εμείς οι Έλληνες.
Δημοσιογράφος: Λουκά, επιβεβαιώνεται για όσους τουλάχιστον ή μάλλον κάποιοι πιστοποιούν, όσοι δεν γνώριζαν ότι είσαι πολύ περισσότερο και κάτι πολύ παραπάνω από ένας απλός πρωταθλητής. Έτσι; Με αυτά που λες, με τον τρόπο που τα λες και κυρίως επειδή εγώ γνωρίζω μέχρι κεραίας ότι τα πιστεύεις αυτά που λες, νομίζω ότι καταλαβαίνει κάποιος ότι δεν είσαι απλά ένας πρωταθλητής Ποδηλασίας, αλλά κάτι πολύ περισσότερο, λοιπόν εγώ σου εύχομαι …
Λουκάς Καταπόδης: Ναι και θέλω να συνεχίσουν οι νέοι αθλητές, δηλαδή όταν ρωτάνε τι θα έλεγες στους νέους αθλητές, όλα αυτά τα πράγματα είναι που θα έπρεπε να πω στους νέους αθλητές. Και τώρα κι εγώ, δεν περιμενα να εξελιχθεί έτσι αυτή η τηλεφωνική συνέντευξη, αλλά, αφού δοθείσης της ευκαιρίας, ήταν πραγματικά και οι ερωτήσεις σας πολύ καλές, οπότε ………
Δημοσιογράφος: Λοιπόν εγώ σου εύχομαι πραγματικά Λουκά, να εκπληρώσεις κάποια στιγμή αυτό το όραμα που έχεις, δηλαδή από αυτά που άκουσα, απ’ αυτά που γνωρίζω, από όλα αυτά που είσαι, να ξεκινήσεις να φτιάξεις μια Ακαδημία Ποδηλασίας στη Πάτρα, νομίζω και ειδικά αν την φτιάξεις εσύ, θα είναι πολύ μεγάλη υπόθεση.
Λουκάς Καταπόδης: Θα προσπαθήσω, αν θα το κάνω, θέλω να γίνει, να είναι 100% όπως πρέπει.
Δημοσιογράφος: Μα, δεν έχω καμία αμφιβολία, ότι με τον τρόπο που σκέφτεσαι, θα προσπαθήσεις να τη φτιάξεις ακριβώς όπως πρέπει. Λοιπόν, αν μας ακούει….
Λουκάς Καταπόδης: κι εγώ χάρηκα.
Δημοσιογράφος: Ωραία λοιπόν, και λαχανοντολμάδες είπαμε και γιουβαρλάκια.
Λουκάς Καταπόδης: Ναι, ναι, τα αγαπημένα μου.
Δημοσιογράφος: Τα αγαπημένα σου στο express. Λοιπόν Λουκά να είσαι καλά, καλή επιτυχία από ’δω και πέρα στους αγώνες, που έρχονται μέσα στη χρονιά κι εμείς θα τα ξαναπούμε.
Λουκάς Καταπόδης: Εντάξει, ευχαριστώ.
Δημοσιογράφος: Σ’ ευχαριστώ πολύ Λουκά, να’ σαι καλά. Γειά !
Σπορ 24 Radio Πάτρας, 104,1
